Strottenhoofd

Vanuit de keel komt de lucht in het Strottenhoofd. Het bestaat uit een kraakbenig apparaat, dat opgebouwd is uit kraakbeenplaten en -ringen, kraakbeentjes, spieren en banden. Bovenaan bevindt zich het strotklepje en binnenin het Strottenhoofd lopen van voor naar achter de ware stembanden. Boven en parallel aan de ware stembanden bevinden zich de valse stembanden.

Keel

Keel

De ware stembanden zijn twee parelmoerkleurige spierplooien, waartussen een spleet, de stemspleet, open blijft. Bij de man is deze spleet 2 – 2,4 cm lang, bij de vrouw iets korter. De breedte ligt tussen 0,5 cm bij rustige ademhaling en 1,4 cm bij snelle ademhaling. De stembanden worden door spieren gereguleerd, waardoor ook de breedte van de stemspleet verandert.

Wanneer de spleet bij het sluiten van de stembanden heel smal wordt (de zogenoemde glottisslag), ontstaat door de erdoorheen geperste lucht een toon. Er ontstaan trillingen die zich als geluidsgolven voortplanten. Door de resonantie in de mond- en neusholte wordt de toon versterkt. Door verschillende posities van stembanden, tong, tanden em kiezen, lippen en zacht gehemelte ten opzichte van elkaar, ontstaan er verschillende klanken, de stemvorming. Wanneer de zenuwuiteinden van de neus bijvoorbeeld door stof geprikkeld worden, wordt de stemspleet automatisch gesloten. Dit plotselinge sluiten van de stemspleet leidt tot heftige ademstoten, niezen. Het hoesten ontstaat op dezelfde wijze, door prikkeling van het Strottenhoofdslijmvlies.

De larynx of strottenhoofd is een opening van de trachea (luchtpijp) ter hoogte van de pharynx (keelholte). De uitstulping van het schildkraakbeen is te zien aan de buitenkant van de keel en wordt meestal de adamsappel genoemd. De larynx sluit de trachea af tijdens het slikken, zodat voedsel niet in de luchtwegen kan komen. Het helpt bij het slikken door heen en weer te bewegen tegen de achterkant van de tong. De larynx maakt ook spreken en zingen mogelijk door de erin gelegen stembanden op de gewenste toonhoogte te laten trillen wanneer er lucht doorheen stroomt. De larynx bevat drie kraakbeenstructuren: het ringkraakbeen, de epiglottis (strottenklepje) en het schildkraakbeen. Het ronde ringkraakbeen dient ter versteviging van de kop van de trachea om de luchtwegen open te houden. De epiglottis is een soort klepje dat dienst doet bij het afsluiten van de luchtwegen tijdens het slikken door omlaag te klappen in de larynx, zodat voedsel niet in de trachea terecht kan komen.

Het schildkraakbeen vormt het grootste gedeelte van de larynx. De epiglottis is verbonden met het schildkraakbeen door de valse stembanden en het kraakbeen van de glottis (stemspleet) is verbonden met het schildkraakbeen door de ware stembanden (stemplooien), die zorg dragen voor de stemvorming. De hoogte van de stem is sterk afhankelijk van de rekbaarheid en de spanning van deze stemplooien. Als de hoek van het schildkraakbeen bij jongens tijdens de puberteit verkleind wordt, vermindert de spanning van de stembanden, waardoor ze een lagere stem krijgen.

Bespaar flink op je zorgverzekering

Miljoenen Nederlanders betalen elk jaar teveel voor hun zorgverzekering. Vergelijk hieronder eenvoudig alle zorgverzekeringen en zie direct hoeveel u kunt besparen.

- advertorial -
Relevante artikelen

Nog geen reacties geplaatst, wees de eerste.



Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

MEDISCH VOORBEHOUD

De informatie op Menselijk Lichaam is géén medisch advies. Neem bij twijfel over gezondheid, behandeling of medicijnen altijd contact op met een arts, specialist of apotheker.

Meer informatie

Meld je aan voor de nieuwsbrief

Met het laatste nieuws en gezonde tips